نوش لب لعل تو قیمت شکر شکست		چین سر زلف تو رونق عنبر شکست
نوبت خوبی بزن هین که سپاه خطت		کشور دیگر گشاد لشکر دیگر شکست
نسخه‌ی زلف تو برد آنکه بر اطراف صبح		طره‌ی میگون شب خم به خم اندر شکست
لعل تو در خنده شد رشته‌ی پروین گسست		جزع تو سرمست گشت ساغر عبهر شکست
جرعه‌ی جام لبت پرده‌ی عیسی درید		نقطه‌ی نون خطت خامه‌ی آزر شکست
رهرو امید را عشوه‌ی تو پی برید		خانه‌ی اندیشه را غمزه‌ی تو در شکست
جان من آزرم جوی بس که به تو درگریخت		کبر تو بیگانه‌وار بس که به من برشکست
مشکن اگر جان کشم پیش غمت خدمتی		شیر شکاری بسی آهوی لاغر شکست
با تو نیارد گشاد مهر فلک مهر کان		کبر تو چون جود شاه قاعده‌ی زر شکست
خسرو فیروزشاه آنکه به رزم و به بزم		بذلش لشکر فزود باسش لشکر شکست
تا عدد لشکرش در قلم آرد قضا		از ورق آسمان کاغذ و دفتر شکست
گرد سپاهش به روز شعله‌ی خورشید کشت		عکس سنانش به شب لمعه در اختر شکست
تیزی تیغش ببرد گرمی آتش ببین		تیغ چه جنس از عرض نفس چه جوهر شکست
کرد بشیر علم خانه‌ی خورشید دو		گرچه به تمثال چتر قدر دو پیکر شکست
کی بود از روم و چین پیک ظفر در رسد		کان دو سپاه گران شاه مظفر شکست